مقدمه ای بر ترجمۀ تــزهائی
در بارۀ انگل ایسم از جریان کمونیست بین المللی


اولین حزب کمونیست ایران به رهبری آوتیس سلطانزاده تحت تاثیر انقلاب اکتبر شکل گرفت و عضو انترناسیونال سوم (کمینترن) شد. پس از شکست موج انقلابی بین المللی 1923 – 1917 که دنیا را تکان داد ، استالینیزم بر ویرانه های انقلاب اکتبر خود را تحکیم بخشید و شروع به قتل عام پیشقراولان پرولتاریای جهانی کرد. به سبب رابطۀ فیزیکی که حزب کمونیست ایران با حزب کمونیست شوروی داشت ، کمونیستهای "ایرانی" جزو اولین دسته از کسانی بودند که توسط ماشین سرکوب استالین سر بر خاک فرو افتادند. یکی از گرامیترین آنها تئورسین جنبش کمونیستی آوتیس سلطانزاده بود.[1]

بعد ار این تاریخ ، تاریخ چپ ایران ، تاریخ چپ دستگاه سیاسی سرمایه بوده است. به سبب تسلط بلامنازع چپ سرمایه ، بر فضای سیاسی ایران و نبود سنتهای کمونیستی و پرولتری ، رفتار ، کردار ، اخلاقیات و پرنسیپ های فضای سیاسی ایران ، انعکاسی از ارزشهای چپ سرمایه بوده است. بی جهت نیست که حداقل 13 نفر بدلایل متفاوت در درون چپ سرمایه توسط یاران خود به قتل رسیده اند.[2]

شرط پیشروی مواضع انترناسیونالیستی در فضای سیاسی ایران ، جا افتادن سنت ها و پرنسیپ های انترناسیونالیستی و پرولتری است. در مقابل نفوذ ایدئولوژیهای بورژوائی و خرده بورژوائی ، باید تلاش برای تحکیم ارزشهای پرولتری که انعکاسی از آگاهی طبقاتی پرولتری است ، به بخشی از وظایف خستگی ناپذیر انترناسیونالیستها تبدیل شود. درس آموزی از تجربیات دیگر انترناسیونالیستها ، که تاریخا و ارگانیک ریشه در جریانی دارند که در سیاهترین دورۀ ضد انقلاب از مواضع کمونیستی دفاع کرده اند برای دیگر انتر ناسیونالیستها حیاتی بوده و است. برای انتقال این تجربیات است که تزهائی در بارۀ انگل ایسم را در سه بخش ترجمه می کنیم و امیدواریم گامی در راستای تحکیم سنتهای انترناسیونالیستی باشد.


صدای انترناسیونالیستی
21 تیر 1389

1 - آوتیس سلطانزاده کسی که در انقلاب اکتبر نقش فعالی داشت ، در کنگرۀ دوم انترناسیونال کمونیست به عضویت کمیتۀ اجرائی انتخاب شد. رابطۀ نزدیکی با لنین ، بوخارین ، تروتسکی ، زینویوف و ... داشت. در رابطه با مسئله ملی و مستعمرات نظرات رادیکالی داشت. بیشتر آثار او به زبان روسی است ولی بخشی نیز به زبانهای آلمانی ، فرانسه و انگلیسی هستند. معدود آثار او بزبان فارسی هستند.

2- قتلهای انجام گرفته بقرار زیر هستند:
  • چهار قتل در سازمان چریکهای فدائی خلق بین سالهای 1356 – 1351

  • چهار قتل در بخش مارکسیت لنینیستی مجاهدین خلق قبل از 1357

  • پنج کشته و پنج زخمی در درگیری درونی فدائیان اقلیت در منطقۀ تحت حاکمیت اتحادیه میهنی در 4 بهمن 1364